Van Artibus tot vrije kunst

Joe Etty was zo vaak te vinden achter zijn schildersezel. Kunst en de natuur zijn beide de rode draad in zijn leven geweest. Ik las in een WUBO-document dat hij in die tijd abstracte werken maakte in donkere kleuren en in kruisvorm. Hij ziet dit alles als therapie, een deel van de verwerking. Hij wordt er rustig van, zo staat dat in hetzelfde document dat hij zelf ingevuld heeft. Ik ben de laatste tijd vaak te vinden in zijn atelier. En bewonder er de werken die zijn gemaakt vanuit zijn hart. Alsof hij gedachteloos creëerde. Voor hem was dit de meest eenvoudige weg om diepe gevoelens te uiten. Als ik naar die vroege werken kijk dan zie ik al dat hij bezig was met positieve therapie. En vaak onbewust maar zeer doeltreffend. Hij vond een taal met uitdrukking in verf. Zijn karakter weergegeven op doek. Geliefde onderwerpen zijn meestal bloemen, bomen en planten. Maar ook zie ik figuratief werk. Vaak wel in monotone kleurzetting. Stillevens en landschappen. En dan zijn er de abstracte werken, waarin de meeste diepste gevoelens verborgen gaan. Ook hier, vaak gedempte tonen. In een overzichtstentoonstelling van zijn kunst zou zijn mentale en technische vooruitgang zichtbaar worden. Wie weet komt dat er ooit nog eens. Tot die tijd kun je in deze blog getuigen van vrije kunst. Pure levenslust!